Pamiętnik z chorobą

W środę rano bierzemy nasz szesnaście lat stare, Aaron, na lotnisko. On leci do Rosji z grupą młodzieży z cukrzycą w towarzystwie swojego lekarza cukrzycy. Zrobił podobną podróż w ubiegłym roku. On będzie przebywać w mieszkaniu moskiewskiego z rodziny trzynaście-letniej dziewczynki z cukrzycą. Ta podróż dała Tish i I szansa dla naszego własnego urlopu. Jej siostra i szwagier własne kondominium w Tybee Island, Georgia, poza Savannah. Condo jest do naszej dyspozycji przez dziesięć dni.
Jestem znany jako easy-going osoby, spokojnej i unflappable nawet w czasie kryzysu jak kod sytuacji Blue. Ale bez Tish i wszystkich moich przyjaciół i kolegów, mogę równie dobrze niewyrównaną pod stresem. I nie wymagały ani leki przeciwdepresyjne lub Anty lękowe leki. I stwierdziła, że ​​udało mi się należy pielęgnować, trwałego i przechowywane w dużej mierze cały w miłości i współczucia dla innych.
Nadszedł czas, Tish i relaksu, uciec od koszmaru, który rozpoczął się na początku grudnia. W piątek Tish musi działać w swoim biurze do południa. Różne sprawunki opóźnić nas, a my nie jesteśmy w stanie ostatecznie opuścić miasto do 4:00 pm. Mamy obiad w zimnym Pizza Hut Tennessee. Moje nieprzyjemnie zimne dłonie przypominają mi mojego uporczywego anemii. Kiedy czujemy, zatrzymując się na noc, odkrywamy, że wszystkie hotele w promieniu 200-milowej albo są zarezerwowane, podniosły swoje stawki, lub nie są uhonorowanie AAA lub AARP rabaty. To z powodu dużego Nascar ścigać następnego dnia. Tyle też na książkę kuponu rabatowego jesteśmy zabierani na Tennessee Welcome Center.
Zdecyduję się kontynuować jazdę dopóki nie są jasne obszaru wyścigu. Ale to jest 1:00 AM. Jestem dziwnie nie zbyt zmęczony już więc kontynuować jazdę. Jestem w stanie jechać aż tuż przed wschodem słońca, kiedy Tish przejmuje przez ostatnie sto kilometrów. Samochód działa dobrze. Aaron i serwisowane to niedziela przed, w tym pracy wosku. Kiedy budzę się po prostu wpisując Savannah. Zatrzymujemy się przy sklepie spożywczym Publix, jak sugeruje nam przez kolegę z Tish znanej z obszaru, przed udaniem się na wyspę.
Tybee jest wyspą tylko w ścisłym znaczeniu tego słowa. Jest tylko oddzielona od reszty państwa przez szereg płytkich słoną wodą potoków podczas przypływu. W czasie odpływu to w dużej mierze nawiązuje kontakt z lądem wąskim mieszkań błota. Ale jazdy od Thunderbolt poza Savannah do Tybee jest przez niską autostrady budowanej na słonych bagnach. Znak ostrzega, że ​​jezdnia może być pokryta przez wodę podczas ekstremalnych przypływy. Mijamy Fort Pulaski, myśli nieprzenikniony na początku wojny domowej aż do nowych broni gwintowaną związkowych w Tybee, nad mile odległe, były w stanie naruszyć ściany. Takie forty nie będzie już wybudowany i wojny na zawsze zmieniło po tej walce.
Tybee Island jest senny społeczność resort i byliśmy w sennym końcu wyspy. Istnieje tylko jedna główna arteria. Byliśmy dobrze sytuowanych, że w pobliżu latarni morskiej Tybee, na wodzie, gdzie Savannah River spotyka na Ocean Atlantycki. W ciągu następnego tygodnia będziemy oglądać ogromne tankowce i kontenerowce wchodzących i wychodzących z kanałów żeglugowych w rzece, jest sterowany przez miejscowych pilotów, którzy silnikowych, aby spełnić statki offshore. Grunty, które widzimy na dalekiej północy naszego condo, spośród całej szerokich wodach, jest Hilton Head.
Mamy rozładować samochód. Tish wykonuje się większość rzeczy. Niestety nie jesteśmy na trzecim piętrze. Jedna lub dwie wycieczki to wszystko, co mogę zarządzać. Jestem bardzo zdyszany, kiedy osiągnie szczyt i trzeba usiąść. Bierzemy sobie drzemkę na kilka godzin. Późnym popołudniem jestem na pokładzie, czytanie i oglądanie statków. Dzwoni telefon i Tish odpowiedzi. Ona mówi o naszej jazdy w dół, więc zakładam, że jest to jeden z jej rodziny. I stać się zagubiony w mojej czytania aż jestem świadomy kobieta szlochając. Na początku wydaje się pochodzić z podłogi poniżej. Wtedy zdaję sobie sprawę, że jest Tish. Wchodzę do salonu, gdzie nadal znajduje się na telefon. Słucham i zbierać z rozmowy, że jej brat, Dawid umarł. Był tylko czterdzieści dziewięć, ale cierpiał na sześć lat od sercowych problemów i ostatnio zastoinowej niewydolności serca. Był cierpliwy w moim szpitalu dwa razy w poprzednich dwóch miesiącach, przyjazd karetki w areszcie serca lub układu oddechowego. Ale ostatnio, po wprowadzeniu rozrusznika i dwóch zabiegach kardiologicznych balonowych, zdawał się być na naprawić. On przestał palić i był aktywny w programie rehabilitacji kardiologicznej. Ale to, co moi koledzy pielęgniarki w opieki kardiologicznej mi powiedzieć. Ich pacjenci mogą robić dobrze, siedzi, karty do gry, zabawne odwiedzających, lub przygotowując do odprowadzania jedną chwilę, a potem przerzucanie do całkowitego zatrzymania chwili następnej.
Jest to jeden dar, że my osoby z rakiem są podane. Zwykle mamy czasu, żeby zobaczyć jak nadchodzi, czas na przygotowanie. A czas jest darem, który nigdy w pełni docenić, dopóki nasza miara czasu jest prawie wyczerpany.
Staram się pocieszyć Tish, wiedząc, że nie może być podana komfort. W ciągu najbliższych kilku godzin mówimy, dzwonię, i umówić się latać Tish do domu na pogrzeb. Ona ma wylecieć we wtorek rano i powrót w czwartek po południu. United Airlines daje nam obfite potrawy okresie osierocenia. Nasza pierwsza noc w Tybee jest kapryśny i bolesnym. Jest to szczególnie trudne dla Tish. Nie tylko jej młodszy brat zmarł, ale ona również być boleśnie i instynktownie wiedzieć, że ktoś blisko ciebie, kogoś w pobliżu twojego wieku i stanu zdrowia inaczej dobrego, może ulec śmierci. To ja, mąż, który się dzieje, cierpi na rzadką, białaczki agresywnego, który leży obok niej za pośrednictwem tej nocy smutku i żalu.
Tish udaje się do miejscowego kościoła na wyspie w niedzielę rano. Ona czuje silną potrzebę bycia z rodziną, rodzice, a teraz dziesięć rodzeństwa. Myślę, że ona jest również świadoma, że ​​jej sens i smutek nie są zbyt zdrowe ostatecznie dla mnie, a nie podczas naszego urlopu. Postanawia, że ​​będzie raczej zostawić w poniedziałek. Nazywam United Airlines i dostosować nasz wniosek bez żadnych sankcji. Bierzemy na spacer wzdłuż oceanu, dziwiąc się ilości muszli, gąbek, roślin i Driftwood że trafiają do piaszczystej plaży. Później jedziemy do Savannah i wzdłuż zabytkowej dzielnicy nad brzegiem rzeki. W hiacynty są w pełnym rozkwicie w botanicznym wysp, które wnikliwie niektóre z głównych alei Savannah firmy i baldachimem przez wielkich kończyn żywej dębów wisiał z hiszpańskim mchu.
Powrót na Tybee naprawić kolację, Tish czyta. Decydujemy, że musimy opuścić mieszkanie o 6:15 rano, aby zdążyć na czas do odprawy i kupić jej bilet na 8:10 lotu z lotniska, który jest trzydzieści mil odległe po przeciwnej stronie pod Savannah. Kiedy ocknąłem się w poniedziałek rano i rzut oka na zegarek, widzę, że czas jest już 6:20. Szaleńcza wyprawa o condo i uruchom szalonej do, a następnie w poprzek, potem z miasta sprowadza nas na lotnisko o 7.30. Bezpieczeństwo jest mocno w tej niewielkiego lotniska. Nasza bagażnika samochód jest poszukiwany w miarę zbliżania się terminal lotniczy. Ochroniarz podejścia do pytania mnie jak czekam w samochodzie krawężniku, aby upewnić się, że Tish nie ma problemu w kasie twierdząc jej biletu.
Wracam do Tybee, zmęczeni ze snu za mało. Spędzam dzień spokojny, przekąski, czytania i oglądania na ocean. Późnym popołudniem idę wzdłuż plaży Robienie zdjęć zachodzącego słońca. Piję jedną z lokalnych Georgia piw, które kupiłam wcześniej. Piwo pewien, że smakuje ale nadal trudno jest zakończyć jeszcze jedną butelkę od mojej choroby.
We wtorek rano tworzę trzy godziny jazdy samochodem do St Augustine na Florydzie. Jest piękny słoneczny dzień. Wycieczka przywraca wspomnienia. Zatrzymujemy się tam w kraju najstarszego miasta każdego roku na naszej rodzinne wakacje. Jak tylko krok od samochodu na Visitors Center, odkrywam, że fotosy Florida posiada magia dla mnie po ponad trzydziestu latach wizyt. Mimo, że państwo jest teraz nazbyt, to zdrożał od +37-cia w kraju w ludności w 1960 r. do 6 lub 7 teraz, ma psychologiczny chwyt na mnie. Niebo jest bardziej niebieskie, słońce cieplejsze, a wskazówki powietrza soli i Sea Life.
Odwiedzam Exchange Sailora na skraju starego miasta, gdzie każdy nadwyżka i uratować część żaglówka sobie wyobrazić można znaleźć. Kupuję książki, małych przedmiotów, wosk łódź, T-shirt, i statek dzwon. Mogłem kupić więcej, gdybym wiedział, co mi potrzebne do Bayfield. W Savannah w ciągu najbliższego tygodnia będę odwiedzić każdą łódź Chandler zakupić sprzedaż i elementy rozliczeniowe. Wyobrażam sobie, że kiedy wrócę do Indianapolis Wiosną przybył i będę spędzać pełne dni pracy na Bayfield.
Później odwiedzić lokalny przystań tylko być blisko żaglówki i osoby, które spędzają życie lotu w nich. I uczynić naszą tradycyjną zatrzymują się na tutejszej księgarni stosowanych na King Street. I patrzeć na rejs wieczór na szkunera stali żeglują z miasta Marina. I przez most lwów i wypędzić do plaży, przy molo, że zawsze oferuje nam nasz pierwszy rzut oka fal oceanu. Uważam, open-sided restaurację o nazwie Seabreeze Cafe gdzie siedzę przy otwartym oknie i porządku flądry kanapki, frytki i piwo Foster. I wracać do mariny w miarę zbliżania pogodowych z zachodniej nieba. W dokach dowiaduję się, że szkuner nie wyjdzie na później rejs po południu ze względu na plugawych ostrzeżeń pogodowych. Sfrustrowany wrócę do A1A, słynny autostrady że biegnie wzdłuż wschodniego wybrzeża Florydy. I obniżyć trzydzieści kilometrów w dół do Flagler Beach z pogoda goni mnie. Surf jest kopanie w górę. Biorę kilka zdjęć z plaży, jak dramatycznie zaciemnione niebiesko-szare niebo ogarnia ziemię, wąską plażę i wtedy woda. Wielkie krople deszczu zaczynają spadać jak dotrzeć do samochodu. Napęd z powrotem jest długa, ale dni były zadowalające. Cały dzień sam, prawdziwy przygoda dla kogoś, kto przywykli do ludzi, którzy próbują zadbać o niego.
Środa to kolejny spokojny dzień. Ale ciche dni są, czego potrzebuję. Kupuję funt świeżego krewetki z lokalnego sprzedawca ryb. I gotować go, chill je i gonić go z zimna piwa jak oglądam statków wchodzących kanał w półmroku. W czwartek po południu mam zrobić trzydzieści mil podróży na lotnisko. Czas w domu z rodziną został katharsis dla Tish. Chociaż rozmawiałem z nią każdy dzień, ponieważ wyszła, opowiada szczegółowo wydarzenia i obrzędy i historie, które składały się ostatnie cztery dni dla niej. W piątek i sobotę poszliśmy zwiedzać, w tym delfinów oglądania rejsu off Tybee, a następnie w formie bufetu z owocami morza w Bubba Gumbo-tych na skrzypiącej krewetek łodzi jachtowej na Lazaretto Creek.
W sobotę jedna z sióstr Tish firmy, Sandy i jej mąż, Dave, zatrzymany przez spędzić noc w drodze na Florydę, aby odwiedzić Tish rodziców. Rano udaliśmy się do Wielkanocy mszy w katedrze świętego Jana Chrzciciela w centrum Savannah, 130-letnia katedra pod przewodnictwem biskupa Savannah. Mamy przechadzali się leniwie przez zacienionych 200-letnich ulicach starego Savannah przed Sandy i Dave dalej w drogę. Jazdy z powrotem do Tybee, Tish i postanowiłem rzucić wyzwanie 143-metry wzrostu Tybee Island Lighthouse. To miał być mój papierkiem lakmusowym. I włożył ją do końca naszego czasu tam. Miałem nadzieję, że trzy tygodnie w poniedziałek zastrzyki Procrit zwiększyłoby moje hemoglobiny do poziomu zadania. Ale rosnąco nawet condo Trzy loty nie było coraz łatwiejsze. Niemniej jednak dotarłem do szczytu starej latarni morskiej, zatrzymując do wypoczynku na każdym z pięciu lądowań. Wiało, ale malownicza na górze. Mamy ciągnie się odkryty okrągły chodnik tuż pod dziewięciu stóp, pierwszego rzędu soczewki Fresnela w strukturach przeszklone szczyt.
W poniedziałek pojechaliśmy na dwieście mil na północ do Columbia w Południowej Karolinie, gdzie rodzina mojego brata teraz zawartych moją 105-letnią babcię. Mieliśmy komfortowe dwa dni, oglądał Indiana University którzy przegrają w finale krajowych mistrzostw koszykówki i odwiedził z moją babcią. Myślała, że ​​chciałbym być całkowicie odzyskane z mojej choroby. Żyjąc przez Wielkiego Kryzysu i widząc jej rodzice tracą dom, była zrozpaczona, aby dowiedzieć się, że jestem nadal nie działa z powrotem w szpitalu. Moje 60% sprawdza, niepełnosprawność rozpoczęła się w marcu.
Wyjechaliśmy wcześnie rano środa Columbia z pilności potrzeby wybrać Aarona się, że wieczorem po powrocie z Rosji. To był kolejny ciepły i słoneczny dzień, jak wyszliśmy z Południa na naszym dysku 600-milowej do znacznie chłodniejszej północy. Wiedziałem, co mnie powrotu. Mój umysł zaczął być zachmurzone nie tylko perspektywą zimniej, pogoda murkier, ale przez większość wszystkich problemów i lęków powstałych w mojej chorobie. Odkryłem, że udało mi się opuścić większość to za mną. Nie wszystko, ale większość z nich. Podczas wakacji byłem rzadko zdaje sobie sprawy z mojej choroby. Byłem przewlekle zabarwione przez mojego niepełno-łatwością. Ale ciężar wydawał się jaśniejszy na wakacjach, a powinien.
Jak niebo pociemniało i temperatura spadła przekraczaniu rzeki Ohio w stanie Indiana czułem się do mnie tak, jakby był czas powrotu, zmierzyć się z muzyką, do podjęcia na nowo ciężar chorego na raka. Z dala już wydaje się jak oszustwa. Po przybyciu do domu tego wieczoru będzie oznaczać kolejne cztery dni w otchłani przygotowywanie przez tydzień testów, przygotowanie do cokolwiek odpowiedź testy te mogą dostarczyć. Zmiany, zmiany, zmiany ... na każdą porę roku pod niebem.