Ημερολόγιο μιας ασθένειας

Τώρα ξέρω γιατί καλέστε μας ασθενείς. Είναι γιατί ξοδεύουμε τόσο πολύ χρόνο αναμονής που πρέπει να έχουμε υπομονή. Σας περιμένουμε για ραντεβού με τους γιατρούς? Τότε περιμένουμε στα γραφεία τους για να τους δει. Σας περιμένουμε στη γραμμή για να έχουν τα εργαστήριά μας που? Τότε θα περιμένουμε τα αποτελέσματα. Περιμένουμε να έχουν προγραμματιστεί δοκιμές. Σας περιμένουμε στο προ-op εγγραφή, στο ίδιο λόμπι Χειρουργικής ημέρας, κατά την προ-op καμπίνα, περιμένετε και για το γραμματέα, τη νοσοκόμα, τη μεταφορά τεχνολογίας, το χειρουργό, και τελικά τον παθολόγο. Αναμονή για τα αποτελέσματα παθολογία είναι το πιο δύσκολο ακόμα. Τι ακριβώς δεν πάει καλά με το σώμα μου; Πού ακριβώς έχει αποτύχει μου; Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στο επόμενο επίπεδο έως ότου έχουμε τα αποτελέσματα της βιοψίας του κόμβου. Και δεν μπορούμε να αρχίσετε τη θεραπεία μέχρι να μάθουμε τις απαντήσεις σε όλα αυτά. Είμαι στο κενό. Οικογένεια και τους φίλους μου είναι σε κατάσταση αναστολής άγχος. Αλλά είμαι υπομονετικός.

Έχω μπροστά από την ιστορία. Όταν παίρνετε το σπίτι από την ογκολόγο του διαβουλεύεται, έχω μια κλήση από το γραφείο του. Έχουν προγραμματιστεί μια άλλη διαβούλευση με τον χειρουργό τη Δευτέρα το πρωί. Έτσι, θα είναι ένα μακρύ Σαββατοκύριακο. Πυρετό μου φτάνει πιστά νωρίς το απόγευμα - 99,8 ποτέ, υψηλότερη. Κάποτε εκείνο το βράδυ έχω επίγνωση της αυξανόμενης ασαφής δυσφορία στην κοιλιά μου, που σπάει μόνο από την περιστασιακή απότομη, διαπερνώντας αίσθηση στην κάτω αριστερή κοιλία μου. Αυτός ο πόνος αυξάνεται σταδιακά κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, θα γίνει πιο σταθερή και πιο επίμονη. Αρχίζω να την αντιμετωπίσουμε με 1000 mg ακεταμινοφαίνη, Tylenol, αν και όχι πολύ συχνά, γιατί δεν γνωρίζουν ακόμα αν κάτι δεν λειτουργεί σωστά με το συκώτι μου. Ο πόνος φαίνεται θέσης, αυξάνοντας κάθε φορά που μετακινούνται. Κατά καιρούς μου γκριμάτσα και συμπλέκτη πλευρά μου, κάπως ενοχλητικά.

Tish ονομάζεται Μπεν, δεύτερος γιος μου, και του ζήτησε να σταματήσει πάνω από το Σάββατο, επειδή θέλαμε να μιλήσουμε. Είχα ήδη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ειδήσεις της κατάστασής μου προς τον Ναθαν, παλαιότερα μου που ζει στη Βοστώνη. Είπαμε Μπεν τι γνωρίζαμε. Κάθισε στην καρέκλα, κοιτάζοντας σοβαρή και μην ξέροντας τι να πω. Nathan τηλεφώνησε ενώ ο Ben ήταν εδώ. Ο Ben έχει σκοπεύετε να αγοράσετε ένα νέο (που χρησιμοποιείται) αυτοκίνητο. Επιλογή και τεστ οδήγησης αυτοκινήτων έχει πάντα τη δουλειά μου, αν το αυτοκίνητο είναι για μένα, Tish, η μητέρα μου, ή κάποια από τα παιδιά. Κοιτάζω μέσα από τις τοπικές εφημερίδες, συμβουλευτείτε αναφορές καταναλωτών που θα μου κάνουν τα τηλεφωνήματα, και στη συνέχεια να ορίσετε συναντήσεις για να οδηγούν τα αυτοκίνητα. Προσπαθώ να μην αγοράζουν από τους εμπόρους. Ευτυχώς η λίστα των δυνατοτήτων είναι σύντομη και τη δική μας πλευρά της πόλης. Ευτυχώς, γιατί είμαι πολύ κουρασμένος και ο πόνος είναι γκρίνια. Την Κυριακή έχουμε test-drive τρία αυτοκίνητα. Το δεύτερο αυτοκίνητο έχει χαμηλό μίλια, είναι σε άριστη κατάσταση, και διαθέτει νέα ελαστικά, ζώνες, και ένα φανταχτερό AM / FM / CD player. Αυτό το CD clinches απόφαση του Ben. Μας αρέσει ο ιδιοκτήτης, μια νεαρή γυναίκα που έχει ένα φάκελο των εσόδων από την τακτική συντήρηση έχει είχε κάνει. Προσφέρουμε την λίγο μικρότερη από την τιμή που ζητά και δέχεται. Ο Ben είναι υπερήφανος ιδιοκτήτης ενός μεταλλικού πράσινου 1996 Κρόνο. Και εγώ, έχω αποφορτιστεί πατρική ευθύνη μου πριν πάρω εγώ ...;

Η οικογένεια δεν ήταν μαζί για λίγο. Έτσι, καλώ Μπεν και η φίλη του, Ντόροθι, και η μητέρα μου πάνω από το βράδυ της Κυριακής για τα σπιτικά ζυμαρικών σούπα. Ααρών έρχεται πίσω από τις συμβάσεις του. Norma με διαβεβαιώνει ότι έκανα το σωστό για την ενημέρωση του Ααρών για τον καρκίνο πριν φύγει. Εμείς ενοίκιο "Περλ Χάρμπορ" και να παρακολουθήσουν όλες τις 3 ώρες από την στιγμή. Θα πρέπει να πάρετε μαζί πιο συχνά, ειδικά τώρα.

Δευτέρα πρωί αισθάνομαι εξαντληθεί, συγκλονισμένοι και κατάθλιψη. Προσπάθησα να κάνω πάρα πολύ την Κυριακή, αλλά εγώ δεν το μετανιώνω. Φίλοι κλήση από την εργασία. Το μόνο που μιλάμε για λίγα λεπτά. Μου ακουγόταν τόσο κατάθλιψη και αδύναμο που φοβάμαι ότι μπορεί να τους αναστατώσει.

Οδηγώ στο γραφείο Tish, η οποία απέχει μόλις 5 τετράγωνα από το νοσοκομείο. Εμείς πάμε στο αυτοκίνητό της για να Μεθοδιστών. Συναντάμε τον χειρουργό, ο Larry Micon, στο γραφείο του, στο διπλανό κτίριο. Κάνει μια σύντομη συνέντευξη και εξετάσεις, ειδικά των κόμβων inquinal - το ένα είναι πολύ μεγάλο. Συμφωνεί ότι χρειαζόμαστε μια βιοψία, το συντομότερο δυνατόν. Όταν ρωτάει, του λέω ότι όχι, δεν είμαι νευρικός και δεν χρειάζεται οποιοδήποτε φάρμακο εκτός του τοπικού αναισθητικού. Του λέω ότι είχα τίποτα να φάει ή να πιει από τα μεσάνυχτα (NPO) και είχε PT μου / PTT που την προηγούμενη Παρασκευή. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να προχωρήσουμε με τη διαδικασία του αργότερα σήμερα. Παίρνουμε μια σουίτα χειρουργική επέμβαση προορίζεται για 2:30. Ο Larry λέει ότι μπορώ να έχω μία Pepsi για να πιει-είμαι διψάνε. Μόνο έτσι Tish 11:30 και πάω στην καφετέρια. Και οι δύο θέλαμε το χειρουργό. Ζητά με ορισμένα ιατρικά ζητήματα. Ξέρω τις απαντήσεις σε μερικές από τις ερωτήσεις της, αλλά όχι σε άλλους.

Εμείς πάμε στο περίπτερο πληροφοριών του νοσοκομείου και να ζητήσει τις κατευθύνσεις. Η κυρία ρωτά για το όνομά μου και στη συνέχεια να αναφέρεται σε διάφορα έντυπα σχετικά με τους καταλόγους της πρόχειρο. Στη συνέχεια κάνει τρεις ή τέσσερις τηλεφωνικές κλήσεις, πριν τελικά την αποστολή μου κάτω από την αίθουσα από την καταχώριση στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί περιμένουν στην ουρά μέχρι το όνομά μου λέγεται. Η κοπέλα κατά την εγγραφή είναι ευχάριστο, αλλά επίσης έχει να κάνει πολλά τηλεφωνήματα για να καταλάβω πού είμαι στην έκθεση. Είμαι έτοιμος να της τηλεφωνήσω το γραφείο του χειρουργού, δεδομένου ότι προφανώς γνωρίζουν πού η διαδικασία διεξάγεται, όταν τελικά αριθμητικά στοιχεία, ότι θέλω να πάω στην ίδια επέμβαση ημέρας. Αναφορά στην ίδια ημέρα, η ρεσεψιονίστ συμβουλεύεται και πάλι στο πρόχειρο της και δεν μπορεί να βρει το όνομά μου και ξεκινάει τη δική της σειρά των τηλεφωνημάτων. Γίνεται, τέλος, σαφές ότι η υπόθεσή μου είναι σε αυτό το Netherland γνωστή ως "πρόσθετα" - έκτακτες διαδικασίες που έχουν προστεθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα με. Αυτό είναι το σύστημα heathcare ότι έχω πάντα ένα μέρος της και, ως επί το πλείστον, υπερήφανοι. Τώρα είμαι ένα διαφορετικό είδος των συμμετεχόντων, ένας ασθενής. Και τώρα βιώνω ένα δύσκολο συναίσθημα. Τι είμαι εγώ τον εαυτό μου να σε?

Φωνάζει το όνομά μου και είμαι πίσω για να οδηγήσει ένα μικρό δωμάτιο. Η νοσοκόμα, Ειρήνη, είναι ωραίο και αρχίζει προ-op της αξιολόγησης. Περνάμε μέσα από το ιατρικό ιστορικό μου το συντομότερο έχω ουσιαστικά καμία. Είναι έτοιμος να περάσει πολύ γρήγορα το ζήτημα Έχετε πάει έξω από τη χώρα τους τελευταίους 12 μήνες; Η ροή της συνέντευξης έχει σταματήσει ως αρχίσω λίστα μου των τελευταίων έξι ταξίδια μου στο εξωτερικό. Όμως, αποφασίζει να με διακόπτεις και να προχωρήσει στην επόμενη ερώτηση. Όπως βάζει την ταυτότητα και βραχιόλια αλλεργία στο χέρι μου, αναγνωρίζω αυτό ως μια άλλη ιεροτελεστία της μετάβασης από την patienthood προσωπικότητας. Μετά από αυτό, φυσικά, έρχεται η επόμενη ιεροτελεστία της μετάβασης - το γνωστό σε όλους μας φόρεμα ασθενή.

Ήταν πλέον μόνο 1:30 - μια ώρα να περιμένει. Νοσοκομείο τηλεόραση ήταν βαρετή, δεν αρκούν κανάλια. Διάβασα για λίγο, στη συνέχεια αποκοιμήθηκε. Περίπου 2:40 πιέσαμε το φως κλήση. Μοιραζόμαστε ένα αστείο παράνοια, βασίζεται σε σύγχυση της ημέρας σε αυτό το νοσοκομείο, ο χειρουργός μου ήταν σε κάποιο άλλο μέρος του κτιρίου, περιμένει να φτάσει. Μια άλλη νοσοκόμα απάντησε το φως και είπε ότι θα ελέγξει. Είκοσι λεπτά αργότερα Tish πήγε να την ψάξει και δεν είχε επιστρέψει. Αυτό νοσοκόμα είχε περάσει για να νοσοκόμα μου που δεν είχε πάρει γύρω από τον έλεγχο ακόμη. Ακόμα δεν γνωρίζουμε τι συνέβη πραγματικά, αλλά για 3:30 η νοσοκόμα ήρθε να μου πει ότι την ίδια ημέρα, ήταν πολύ απασχολημένος και ότι αποφάσισαν να περάσω σε ένα τμήμα Χειρουργικής Ιατρείο πίσω στο επαγγελματικό κτίριο. Δέκα λεπτά αργότερα ήμουν στο δρόμο μου, κάτω στο υπόγειο μέσα από ατελείωτες μπεζ διαδρόμους, απέναντι στον επαγγελματικό κτίριο, μέχρι τον πρώτο όροφο, στη συνέχεια, γύρω από τη γωνία για να Χειρουργείο μιας ημέρας. Πρώτη βόλτα μου σε ένα καλάθι νοσοκομείο. Wee!

Μίλησα με τους νοσηλευτές σε χειρουργική επέμβαση. Ήξερα μια νοσοκόμα ελαφρώς δεδομένου ότι κάποτε εργαζόταν στο νοσοκομείο μου. Ο γιατρός φτάνει. Ναι, αυτός χρησιμοποιεί σόδα νατρίου να περικόψει από το τσίμπημα της λιδοκαΐνης. .; Είμαι συνδέεται με την παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και ένα άλλο μηχάνημα που παρακολουθεί τον καρδιακό ρυθμό μου και τον κορεσμό οξυγόνου Είστε νευρικό η νοσοκόμα ρώτησε Όχι, γιατί -.; Επειδή το ποσοστό καρδιών σας διαβάζει 240 -! Μπορώ να απαντήσω τώρα, είμαι νευρικός Είναι απλά! μια κακή ανάγνωση. Επόμενη αυτή αποδίδει τα ηλεκτρόδια ΗΚΓ για την οθόνη. Τότε απολογείται ως τυλίγει κάτι κρύο γύρω από τον αστράγαλό μου. Τι είναι αυτό; Της ζητώ. Απλά ηλεκτρική γείωση για σας όταν ο γιατρός χρησιμοποιεί την Bovie. Έτσι Της λέω πάω να σταματήσουμε να ρωτάμε ερωτήσεις σας. Τα πόδια μου λουράκι κάτω, αλλά να αφήσετε τα χέρια μου ελεύθερα εφ 'όσον δεν κινούνται. Οι νοσοκόμες τεντώσει μια κουρτίνα πέρα ​​από το στήθος μου, ώστε δεν έχω μπει στον πειρασμό να ξεσηκωθούν για να δείτε.
Ο χειρουργός εγχέει το λιδοκαΐνης (καίει ακόμη και με τη σόδα!). Μετά την έναρξη ισχύος της, που διοχετεύει περισσότερο στο βαθύτερο ιστό βουβωνική χώρα. Έχω μια αίσθηση της κοπής, αλλά όχι πόνο αργότερα έτσι διοχετεύει περισσότερο. Νιώθω σαν να είμαι αρκετά χαλαρός, αλλά τότε θα παρατηρήσετε πάνω μέρος του σώματος μου τεντώσετε αρκετές φορές. Μιλάμε τη διάρκεια της διαδικασίας. Λέω μερικά αστεία γιατρό. Μιλάμε για τους γιατρούς ότι γνωρίζουμε από κοινού. Η άλλη νοσοκόμα ρωτά για τους ανθρώπους που έχω συνεργαστεί με ακόμα. Εκείνος με ρωτάει αν θέλω να δω τον κόμβο - ναι - ένα ροζ σαρκώδη κομμάτι του ιστού περίπου το μέγεθος ενός μικρού δακτύλου. Πρόκειται για 2 ή 3 φορές τόσο μεγάλες όσο θα έπρεπε. Και ναι είναι αφύσικα ελαστικός. Αλλά χειρουργό μου αρνείται να κάνουμε εικασίες σχετικά με τη σημασία του αυτό. Μόνο παθολογία θα δώσει τις απαντήσεις.

Εγώ τρέχω από τον πίνακα στο καλάθι. Επιστροφή στην μετα-op μπορώ να μεταφέρω σε μια καρέκλα. Η νοσοκόμα μου δίνει ανάκτησης νερού, κροτίδες, τις οδηγίες και ένα δισκίο Lortab, ένα μαλακό ναρκωτικό αναλγητικό. Μετά από άλλα 15 λεπτά Tish βοηθάει να ντυθεί. Μπορώ πραγματικά να περπατήσετε αρκετά καλά.

Tish και είχα μια συζήτηση όλη την ημέρα για το αν θα πρέπει να οδηγούν φορτηγό στο σπίτι μου πίσω από το γραφείο της. Πρότεινα να περιμένουμε και να δούμε. Τώρα έχω αποφασίσει να προχωρήσει το δοκιμάσετε. Tish είναι ακόμα διστακτικοί, καθώς έχω να άρει το αριστερό πόδι μου έξω από το αυτοκίνητο - είναι ένα κομμάτι του διαγωνισμού. Μπορώ να ανέβω στο φορτηγό μου, κουμπώνουν, και την εκκίνηση του κινητήρα. Όταν κοιτάζω ψηλά, Tish έχει φύγει. Είμαι ικανοποιημένος από την ξαφνική εμπιστοσύνη της στην ικανότητα μου να οδηγώ μόνος μου. Έφτασα στο σπίτι λίγα λεπτά πριν της. Πού ήταν Tish; Έχει αποσπάσει την προσοχή από ό, τι συμβαίνει στη ζωή μας. Περίπου στα μισά του δρόμου στο σπίτι, ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι είχε εκδιωχθεί χωρίς εμένα. Έτσι, τράβηξε πάνω στην πλευρά του δρόμου (σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής) και περίμεναν για μένα να περάσει, ελπίζοντας ότι θα έπαιρνε την ίδια διαδρομή σπίτι. Δεν την παρατηρήσετε, αλλά με βλέπει και με ακολουθεί στο σπίτι. Μας δίνει κάτι για να γελάσει - τότε και τώρα. Το παραμύθι θα γίνει υφασμένα στο ύφασμα της ιστορίας αυτής της αρρώστιας μου.

Τίποτα δεν πρέπει να κάνουμε τώρα, αλλά περιμένετε. Μεγαλύτερη από ό, τι υποτίθεται ότι, περισσότερο από ό, τι ήμασταν έτοιμοι για.