Ημερολόγιο μιας ασθένειας

Την Τετάρτη το πρωί παίρνουμε δεκαέξι χρόνων μας παλιά, Ααρών, στο αεροδρόμιο. Είναι που πετούν προς Ρωσία με μια ομάδα των εφήβων με διαβήτη συνοδεύεται από το γιατρό του διαβήτη. Έκανε ένα παρόμοιο ταξίδι το περασμένο έτος. Θα μείνετε σε διαμερίσματα στη Μόσχα με την οικογένεια των δεκατριών ετών κορίτσι με διαβήτη. Αυτό το ταξίδι έχει δώσει Tish και εγώ την ευκαιρία για τη δική μας διακοπές. Η αδελφή και ο αδελφός του-σε-δικαίου δική μια συγκυριαρχία σε Tybee Island, τη Γεωργία, εκτός της σαβάνας. Το συγκρότημα είναι στη διάθεσή μας για δέκα μέρες.
Είμαι γνωστός ως βολικοί πρόσωπο, ήρεμο και αδιατάρακτο, ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας κρίσης σαν Κωδικός Μπλε κατάσταση. Αλλά χωρίς Tish και όλους τους φίλους και τους συναδέλφους μου, θα μπορούσε κάλλιστα να μη αντιρροπούμενη κάτω από την πίεση. Δεν είχα ούτε απαιτείται αντικαταθλιπτικά ή αγχολυτικά φάρμακα. Είχα διαπιστώσει ότι ήμουν σε θέση να καλλιεργηθεί, διατηρήθηκε και διατηρείται σε μεγάλο βαθμό όλη η αγάπη και τη συμπόνια των άλλων.
Είναι καιρός για Tish και εγώ να χαλαρώσετε, να ξεφύγουν από τον εφιάλτη που ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου. Την Παρασκευή Tish πρέπει να εργαστεί στο γραφείο της μέχρι το μεσημέρι. Διάφοροι θελήματα μας καθυστερούν και δεν είμαστε σε θέση να αφήσει επιτέλους την πόλη μέχρι 16:00 μ.μ.. Έχουμε το δείπνο σε ένα κρύο Hut Pizza Τενεσί. Άβολα κρύα χέρια μου, μου θυμίζουν επίμονη αναιμία μου. Όταν νιώθουμε σαν μια στάση για τη νύχτα, ανακαλύπτουμε ότι όλα τα ξενοδοχεία σε 200-μίλια ακτίνα κράτηση είτε, αύξησαν τα ποσοστά τους, ή δεν τιμούν AARP AAA ή εκπτώσεις. Αυτό οφείλεται σε ένα μεγάλο αγώνα Nascar την επόμενη μέρα. Τόσο πολύ, επίσης, για το βιβλίο εκπτωτικό κουπόνι θα ενταχθεί στο Τενεσί Κέντρο Υποδοχής.
Έχω αποφασίσει να συνεχίσει την οδήγηση μέχρι να είμαστε μακριά από την περιοχή αγώνα. Αλλά από τότε είναι 1:00 π.μ.. Είμαι περιέργως δεν είναι πάρα πολύ κουρασμένος πια γι 'αυτό συνεχίζουν να οδηγούν. Είμαι σε θέση να οδηγήσετε μέχρι λίγο πριν την ανατολή του ηλίου όταν Tish αναλαμβάνει τα τελευταία εκατό χιλιόμετρα. Το αυτοκίνητο λειτουργεί καλά. Ααρών και εγώ να εξυπηρετούνται πριν από την Κυριακή, καθώς μια εργασία κερί. Όταν είμαστε ξύπνιοι μόλις εισέρχονται Σαβάνα. Σταματάμε στο μανάβικο Publix, όπως προτείνεται σε μας από έναν συνάδελφο του Tish εξοικειωμένοι με την περιοχή, πριν βγείτε έξω στο νησί.
Tybee είναι ένα νησί μόνο με τη στενή έννοια του όρου. Είναι μόνο διαχωρίζεται από το υπόλοιπο του κράτους από μια σειρά ρηχά θαλασσινό νερό ρυάκια με υψηλή παλίρροια. Στην άμπωτη να επανασυνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με την ηπειρωτική χώρα με τα στενά διαμερίσματα λάσπη. Αλλά το αυτοκίνητο από τον Κεραυνό εκτός της σαβάνας Tybee να είναι σε μια μικρή εθνική οδό που είναι εγκατεστημένο στις αλυκές. Μια πινακίδα προειδοποιεί ότι ο δρόμος μπορεί να καλυφθεί από το νερό κατά τη διάρκεια ακραίες υψηλές παλίρροιες. Περνάμε Φορτ Pulaski, σκέφτηκε αδιαπέραστο στην αρχή του Εμφυλίου Πολέμου μέχρι τις νέες κάννες των όπλων της Ένωσης για Tybee, πάνω από ένα χιλιόμετρο μακριά, ήταν σε θέση να παραβιάσουν τα τείχη. Τέτοιες οχυρά δεν θα είναι πλέον να δημιουργηθούν και πολέμου είχε αλλάξει για πάντα μετά από αυτή την μάχη.
Tybee Island είναι ένα νυσταλέο κοινότητα θέρετρο και ήμασταν στο υπνηλία άκρο του νησιού. Υπάρχει μόνο μία κύρια οδική αρτηρία. Ήμασταν πολύ μακριά ότι, κοντά στο φάρο Tybee, στο νερό, όπου η Savannah River συναντά τον Ατλαντικό Ωκεανό. Κατά την επόμενη εβδομάδα θα παρακολουθήσει τα τεράστια δεξαμενόπλοια και πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που εισέρχονται και εξέρχονται τα κανάλια ναυτιλίας στο ποτάμι, που κατευθύνονται από την τοπική πιλότους οι οποίοι κινητήρα ώστε να ικανοποιηθούν τα πλοία ανοικτής θαλάσσης. Η γη που βλέπουμε στο βόρειο άκρο του condo μας, σε όλη την ευρεία νερά, είναι Χίλτον Χεντ.
Μπορούμε να εκφορτώσει το αυτοκίνητο. Tish μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος από τα πράγματα. Δυστυχώς, είμαστε στον τρίτο όροφο. Ένα ή δύο ταξίδια είναι όλα που μπορώ να διαχειριστεί. Είμαι πολύ πολύπλοκη όταν φτάσεις στην κορυφή και πρέπει να καθίσετε. Παίρνουμε έναν υπνάκο για μερικές ώρες. Αργά το απόγευμα είμαι έξω στο κατάστρωμα, διαβάζοντας και βλέποντας τα πλοία. Το τηλέφωνο χτυπάει και Tish απαντήσεις. Αυτή μιλά για το αυτοκίνητο μας, κάτω έτσι υποθέτω ότι είναι ένας από την οικογένειά της. Γίνομαι χαθεί στην ανάγνωση μου μέχρι Γνωρίζω μια γυναίκα κλαίει με αναφιλητά. Στην πρώτη φαίνεται να προέρχονται από τον κάτω όροφο. Και τότε κατάλαβα ότι είναι Tish. Μπαίνω στο σαλόνι όπου εξακολουθεί να είναι στο τηλέφωνο. Ακούω και να συγκεντρώσει από τη συζήτηση ότι ο αδελφός της, ο David, έχει πεθάνει. Ήταν μόνο σαράντα εννέα, αλλά είχαν υποφέρει για έξι χρόνια από καρδιακά προβλήματα και, πιο πρόσφατα, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Υπήρξε ένας ασθενής στο νοσοκομείο μου δύο φορές κατά τους προηγούμενους δύο μήνες, που φθάνουν με ασθενοφόρο σε καρδιακή ή αναπνευστική ανακοπή. Όμως, πρόσφατα, μετά την εισαγωγή του βηματοδότη καρδιάς και δύο διαδικασίες μπαλόνι, φάνηκε να είναι στο MEND. Είχε σταματήσει το κάπνισμα και ήταν ενεργός σε ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης. Αλλά αυτό είναι ό, τι οι συνάδελφοί μου στη νοσοκόμα καρδιακής φροντίδα μου πείτε. Ασθενείς τους μπορεί να τα πάει μια χαρά, κάθονται, παίζουν χαρτιά, διασκεδάζει τους επισκέπτες, ή αποθήκευση, η ετοιμασία για την απαλλαγή μια στιγμή, τότε το κτύπημα σε πλήρη σύλληψη την επόμενη στιγμή.
Αυτό είναι ένα δώρο που μας δίνονται τα άτομα με καρκίνο. Συνήθως έχουμε χρόνο να το δω να έρχεται, χρόνο για να προετοιμαστούν. Και ο χρόνος είναι ένα δώρο που ποτέ δεν συνειδητοποιούν πλήρως μέχρι το δικό μας μέτρο του χρόνου έχει σχεδόν εξαντληθεί.
Προσπαθώ να παρηγορήσω Tish, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει δοθεί άνεση. Μέσα στις επόμενες λίγες ώρες μιλάμε, να πραγματοποιείτε τηλεφωνικές κλήσεις, και φροντίζει να πετάξει Tish σπίτι για την κηδεία. Είναι για να πετάξει έξω την Τρίτη το πρωί και επιστροφή το απόγευμα της Πέμπτης. United Airlines μας δίνει ένα γενναιόδωρο ναύλο πένθος. Πρώτη νύχτα μας για Tybee είναι σπασμωδικό και βασανιστικά. Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολη για Tish. Όχι μόνο έχει ο μικρότερος αδερφός της πέθανε, αλλά αυτή είναι επίσης να είναι οδυνηρά και εσωτερικά γνωρίζουν ότι κάποιος κοντά σας, κοντά σε κάποιον της ηλικίας σας και σε κατά τα άλλα καλή υγεία, μπορεί να υποκύψει σε θάνατο. Είναι μου, ο σύζυγός της, ο οποίος συμβαίνει να πάσχουν από μια σπάνια, επιθετική λευχαιμία, που βρίσκεται δίπλα της, μέσα από αυτό το βράδυ της θλίψης και πένθους.
Tish πηγαίνει στην τοπική εκκλησία νησί το πρωί της Κυριακής. Αισθάνεται μια ισχυρή επιθυμία να είναι με την οικογένειά της, τους γονείς της και, τώρα, δέκα αδέλφια. Πιστεύω ότι γνωρίζει επίσης ότι ανησυχία και τη θλίψη της δεν είναι τελικά πολύ υγιές για μένα, όχι στη διάρκεια των διακοπών μας. Έχει αποφασίσει ότι θα προτιμούσε να αφήσει τη Δευτέρα. Καλώ United Airlines και μπορούν να φιλοξενήσουν το αίτημά μας, χωρίς καμία ποινή. Παίρνουμε μια βόλτα κατά μήκος του ωκεανού, που θαυμάζει το ποσό των οστράκων, σπόγγων, τα φυτά, και driftwood που βρίσκουν το δρόμο τους προς την αμμώδη παραλία. Αργότερα θα οδηγούμε σε σαβάνα και να περπατήσετε κατά μήκος της ιστορικής περιοχής riverfront. Οι υάκινθοι είναι σε πλήρη άνθηση στον βοτανικό νησιά που αναλύσουμε κάποιες από τις κεντρικές λεωφόρους της σαβάνας, ουρανό, από τα μεγάλα άκρα των ζώντων βελανιδιές κρέμασε με την ισπανική βρύα.
Επιστροφή σε Tybee μπορώ να διορθώσω το δείπνο ως Tish διαβάζει. Έχουμε αποφασίσει ότι πρέπει να αφήσουμε το condo από 6:15 π.μ., ώστε να είναι στην ώρα τους για να κάνουν check-in και να αγοράσει το εισιτήριό της για την πτήση 8:10 από το αεροδρόμιο που είναι τριάντα μίλια από την απέναντι πλευρά της Σαβάνα. Όταν ξυπνούν το πρωί της Δευτέρας και ματιά στο ρολόι μου, βλέπω ότι ο χρόνος είναι ήδη 6:20. Μια τρελλή εξόρμηση για την οριζόντια ιδιοκτησία και μια ξέφρενη πορεία μέσα, τότε ολόκληρη, τότε έξω από την πόλη μας παίρνει από το αεροδρόμιο περίπου 7:30. Η ασφάλεια είναι σφιχτό σε αυτό το αεροδρόμιο μικρούλης. Πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου μας είναι αναζήτηση, καθώς πλησιάζουμε το τερματικό αεροπορική εταιρεία. Ένας φρουρός ασφαλείας προσεγγίσεις στις ερωτήσεις μου και περιμένω στο αυτοκίνητο curbside για να βεβαιωθείτε ότι Tish έχει κανένα πρόβλημα στο μετρητή διεκδίκηση του εισιτηρίου της.
Επανέρχομαι στο Tybee, κουρασμένοι από πάρα πολύ λίγο ύπνο. Περνώ μια ξεκούραστη μέρα, σνακ, την ανάγνωση, και βλέποντας τον ωκεανό. Αργά το απόγευμα βόλτα στην παραλία με τη λήψη φωτογραφιών με τη σύσταση Κυρ Πίνω ένα από τα τοπικά Γεωργία μπύρες που είχα αγοράσει νωρίτερα. Μπύρα σίγουρα καλό γούστο, αλλά ακόμα είναι δύσκολο να τελειώσει έστω και ένα μπουκάλι από την ασθένειά μου.
Την Τρίτη το πρωί να κάνω τις τρεις ώρες με το αυτοκίνητο του Αγίου Αυγουστίνου, Florida. Είναι όμορφη ηλιόλουστη μέρα. Το ταξίδι φέρνει πίσω αναμνήσεις. Σταματούμε στην παλαιότερη πόλη της χώρας κάθε χρόνο στις οικογενειακές διακοπές μας. Μόλις βήμα από το αυτοκίνητο στο Κέντρο Επισκεπτών, ανακάλυψα ότι η Φλώριδα στιγμιότυπα κατέχει μαγεία για μένα μετά από πάνω από τριάντα χρόνια επισκέψεων. Ακόμη και αν η κατάσταση είναι πλέον αναπτυγμένους προορισμούς, έχει εκτοξευθεί από το 37ο στο έθνος του πληθυσμού το 1960 έως τον 6ο ή 7ο τώρα? Έχει ένα ψυχολογικό λαβή σε μένα. Ο ουρανός είναι πιο γαλανός, ο ήλιος θερμότερο, και οι υποδείξεις του αέρα και το αλάτι sealife.
Επισκέπτομαι Ανταλλαγή Ναύτου στην άκρη της παλιάς πόλης, όπου κάθε πλεόνασμα και διασωθεί μέρος ιστιοφόρο μπορεί να φανταστεί κανείς μπορεί να βρεθεί. Αγοράζω βιβλία, μικρά αντικείμενα, κερί σκάφος, ένα T-shirt, και το καμπαναριό του πλοίου. Θα μπορούσα να είχα αγοράσει περισσότερο, αν ήξερα τι απαιτείται για την Bayfield. Στο Σαβάνα την ερχόμενη εβδομάδα θα επισκεφθεί όλα τα σκάφη ψιλικατζή να αγοράσει πώληση και τα στοιχεία εκκαθάρισης. Φαντάζομαι ότι όταν επιστρέψει στην Ινδιανάπολη άνοιξη θα έχουν φτάσει και θα περάσουν στερεά εργάσιμες ημέρες για την Bayfield.
Αργότερα, επισκεφθείτε ένα τοπικό μαρίνα ακριβώς για να είναι κοντά σε ιστιοπλοϊκά και τους ανθρώπους που περνούν τη ζωή τους στην κρουαζιέρα τους. Κάνω παραδοσιακή στάση μας στο τοπικό βιβλιοπωλείο που χρησιμοποιείται για την King Street. Κοιτάζω σε μια κρουαζιέρα το βράδυ σε μια σκούνα χάλυβα που ταξιδεύουν από πόλη Μαρίνα. Περνάω τη Γέφυρα των Λεόντων και οδηγούν έξω από την παραλία, στην προβλήτα που πάντα μας προσφέρει την πρώτη ματιά μας στο κύμα ωκεανού. Μπορώ να βρω ένα open-sided εστιατόριο που ονομάζεται Seabreeze Cafe όπου κάθομαι από το ανοιχτό παράθυρο και για ένα σάντουιτς καλκάνι, πατάτες και μπίρα του Foster. Οδηγώ πίσω στη μαρίνα, όπως προσεγγίσεις καιρός από το δυτικό ουρανό. Στις αποβάθρες μαθαίνω ότι η σκούνα δεν θα βγούμε έξω για την κρουαζιέρα αργότερα το απόγευμα λόγω φάουλ έκτακτα δελτία καιρού. Απογοητευμένος επιστρέφω στην A1A, η διάσημη λεωφόρο που εκτείνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Φλώριδας. Οδηγώ κάτω τριάντα μίλια κάτω Flagler Beach με τις καιρικές συνθήκες με κυνηγούσαν. Το σερφ είναι κλοτσιές επάνω. Παίρνω μερικές φωτογραφίες από την παραλία, όπως δραματικά σκοτείνιασε μπλε-γκρίζο ουρανό ξεπεράσει τη γη, η στενή παραλία και στη συνέχεια το νερό. Τεράστια σταγόνες της βροχής αρχίζουν να πέφτουν και φτάνω στο αυτοκίνητο. Ο δίσκος είναι πολύ πίσω, αλλά η ημέρα έχει ικανοποιητική. Μια ολόκληρη μέρα με τον εαυτό μου, μια πραγματική περιπέτεια για κάποιον που έχει συνηθίσει τους ανθρώπους που προσπαθούν να αναλάβουν τη φροντίδα του.
Η Τετάρτη είναι άλλη μια ήσυχη μέρα. Αλλά ήσυχη ημέρα είναι αυτό που χρειάζομαι. Έχω αγοράσει ένα κιλό από φρέσκα γαρίδες από ένα τοπικό ιχθυοπώλης. Μου βράσει, chill κάτω, και να κυνηγήσει με κρύα βαρελίσια μπύρα, όπως βλέπω τα πλοία που εισέρχονται στο κανάλι του λυκόφωτος. Την Πέμπτη το απόγευμα, να κάνω το τριάντα μίλια ταξίδι προς το αεροδρόμιο. Ο χρόνος στο σπίτι με την οικογένειά της έχει καθαρτική για Tish. Αν και έχω μιλήσει μαζί της κάθε μέρα από τότε που έφυγε, που εξιστορεί με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τα γεγονότα και τις τελετουργίες και τις ιστορίες που περιλάμβανε τις τελευταίες τέσσερις μέρες γι 'αυτήν. Την Παρασκευή και το Σάββατο πήγαμε στα αξιοθέατα, συμπεριλαμβανομένης μιας κρουαζιέρας για την παρατήρηση από Tybee, ακολουθούμενο από ένα μπουφέ με θαλασσινά Bubba μπάμια για την τρεμουλιαστή γαρίδες μαρίνα σκαφών στο Λαζαρέτο Creek.
Το Σάββατο μια από τις αδελφές του Tish, αμμώδης, και ο σύζυγός της, ο Dave, σταμάτησε για να περάσουν τη νύχτα στο δρόμο τους στη Φλόριντα να επισκεφθεί τους γονείς του Tish. Το πρωί πήγαμε για Ανάσταση στο Άγιο Ιωάννη Βαπτιστή ο καθεδρικός ναός στο κέντρο της Σαβάνα, ένα 130-ετών καθεδρικό ναό προεδρεύεται από τον επίσκοπο της Σαβάνα. Θα περπατούσε νωχελικά μέσα από τις σκιερές 200-year-old δρόμους της παλιάς Σαβάνα πριν Αμμώδης και Dave συνέχισαν το ταξίδι τους. Οδηγώντας πίσω στο Tybee, Tish και αποφάσισα να αμφισβητήσει το 143-πόδια ψηλό νησί Tybee φάρο. Αυτό ήταν λυδία λίθος μου. Το είχα αναβάλει μέχρι το τέλος του χρόνου μας εκεί. Ήλπιζα ότι τρεις εβδομάδες Δευτέρα ενέσεις Procrit θα ενισχύσει την αιμοσφαιρίνη μου μέχρι το επίπεδο της εργασίας. Αλλά ακόμα και τρεις αύξουσα του condo πτήσεις της δεν είχε πάρει καθόλου ευκολότερη. Παρ 'όλα αυτά έκανα στην κορυφή του παλιό φάρο με τη διακοπή για να ξεκουραστεί για κάθε μία από τις πέντε εκφορτώσεων. Φυσούσε αλλά γραφικό στην κορυφή. Θα διασχίζει την εξωτερική κυκλική διάδρομος ακριβώς κάτω από το πόδι εννέα, πρώτης τάξης φακό Fresnel τις δομές τζάμια σύνοδο κορυφής.
Τη Δευτέρα πήγαμε στα διακόσια μίλια βόρεια στην Κολομβία, τη Νότια Καρολίνα όπου η οικογένεια του αδελφού μου που περιλαμβάνονται τώρα 105-year-old γιαγιά μου. Είχαμε ένα άνετο δύο ημέρες, παρακολούθησαν Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα πάρει ξυλοδαρμό στο τελευταίο παιχνίδι της στο εθνικό πρωτάθλημα μπάσκετ, και επισκέφθηκε με τη γιαγιά μου. Σκέφτηκε ότι θα ανακάμψει πλήρως από την ασθένειά μου. Έχοντας ζήσει την Μεγάλη Ύφεση και έχοντας δει τους γονείς της να χάσουν το σπίτι τους? Είχε στενοχωρηθεί για να μάθουν ότι δεν εξακολουθεί να εργάζεται πίσω στο νοσοκομείο. 60% τους ελέγχους αναπηρία μου άρχισε το Μάρτιο.
Αφήσαμε Κολούμπια νωρίς το πρωί της Τετάρτης με τον επείγοντα χαρακτήρα της ανάγκης να πάρει τον Ααρών ότι μέχρι το βράδυ κατά την επιστροφή του από τη Ρωσία. Ήταν μια άλλη ζεστή και ηλιόλουστη ημέρα που έφυγε από το Νότο για 600-μιλίων με το αυτοκίνητο μας στο πολύ κρύο Βορρά. Ήξερα τι ήταν να επιστρέψει. Το μυαλό μου άρχισε να σκιάζεται όχι μόνο από την προοπτική της ψυχρότερες, πιό murkier καιρό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της όλα τα προβλήματα και τις ανησυχίες που προκαλούνται από την ασθένειά μου. Ανακάλυψα ότι είχα καταφέρει να αφήσει τα περισσότερα από αυτά πίσω μου. Όχι πάντα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος. Κατά την παραμονή μου ήταν σπάνια γνωρίζουν την ασθένειά μου. Ήμουν χρόνια χρωματίζεται από ασθένειας μου. Αλλά το βάρος φαινόταν ελαφρύτερο σε διακοπές, καθώς θα έπρεπε.
Καθώς ο ουρανός σκοτείνιασε και η θερμοκρασία έπεσε, διασχίζοντας τον Ποταμό Οχάιο στην Ιντιάνα αισθάνθηκε για μένα σαν να ήταν ώρα να επιστρέψει, να αντιμετωπίσει τη μουσική, να αναλάβει εκ νέου το βάρος του ασθενούς με καρκίνο. Για να μείνετε μακριά πλέον φαίνεται σαν απάτη. Φτάνοντας στο σπίτι εκείνο το βράδυ θα σήμαινε ακόμα τέσσερις μέρες στο χρονοντούλαπο την προετοιμασία για μια εβδομάδα των δοκιμών, την προετοιμασία για την όποια απάντηση οι δοκιμές αυτές μπορεί να παραδώσει. Αλλαγή, αλλαγή, αλλαγή ... για κάθε εποχή του χρόνου κάτω από τον ουρανό.